11:50:00 23.07.2026
Ռուսոֆիլ նեոբոլշևիկները հաճախ ասում են, որ մենք այսօրվա 29,800 քառ. կմ տարածքով Հայաստանի համար պարտական ենք Ռուսաստանին, քանի որ բոլշևիկների միջամտության շնորհիվ Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը, որը ստորագրվել էր 1920 թ. դեկտեմբերին, կորցրեց իր ուժը, և դրա փոխարեն ստորագրվեցին 1921 թ. Մոսկվայի և Կարսի պայմանագրերը։ Սակայն դա լկտի սուտ է. առանց Բոլշևիկյան Ռուսաստանի՝ քեմալիստներին ցուցաբերած մեծ ֆինանսական և զինվորական օգնության, ընդհանրապես չէր էլ ստորագրվի Ալեքսանդրապոլի պայմանագիրը, քանի որ Աթաթուրքի զորքերի դեմ հայկական բանակը չէր էլ պարտվի։ Դա նման է նրան, որ մեկը քո ոտքերը ջարդի ու հենակներ տա, իսկ մենք էլ շնորհակալ լինենք այդ հենակների համար՝ փոխանակ մեղադրենք մեր ոտքերը ջարդելու մեջ։ Ռուսաստանի շնորհիվ չէ, որ ուենք այսօրվա՝ Գերագույն դավաճանի ասած «Իրական Հայաստանը», այլ նրա ու նրա հետ համագործակցող հայադավ բոլշևիկների պատճառով է, որ մենք չունեցանք իրական անկախ, միացյալ ու հզոր Հայաստան:
Առանց բոլշևիկների Թուրքիայի Հանրապետությունը, ինչպես այսօր ճանաչում ենք, երբեք գոյություն չէր ունենա, որովգետև ռուսաջհուդները փրկեցին թրքաջհուդներին։ Ռուսաստանի նենգ քաղաքականությունը հաճախ եղել է մեր ազգի դեմ. մեզ դավաճանեն և ներկայանան որպես փրկիչներ՝ կամաց-կամաց ոտնահարելով մեր ազգային շահերը և ոչնչացնելով մեր ինքնիշխանությունն ու անկախությունը։ Եվ այդ նույն քաղաքականության հետևանքները պետք է հասկանալ նաև այսօր, քանի որ այսօրվա հետխորհրդային Ռուսաստանը խորհրդային Ռուսասատանի շարունակությունն է։ Մինչև լավ չհասկանանք պատմությունը, երբեք լավ չենք կարող հասկանալ ներկան։
«Եթե ռուսների օգնությունը չլիներ, մենք չէինք կարողանա ծնկի բերել հայերին, ապա նաև հույներին։ Հայերը թշնամի էին և՛ Անկարայի, և՛ Մոսկվայի համար, և որպես պետություն նրանք պետք է անհետանային։ Մեր ռուս դաշնակիցները ըմբռնումով են մոտենում հայերի վրա մեր հարձակման նպատակներին»։
- Քյազըմ Կարաբեքիր՝ թուրք զինվորական և պետական գործիչ ու Աթաթուրքի մերձավորներից մեկը
Subscribe and receive news to your email address.
Comments